Ana içeriğe atla

Durum Bildirir Rapor

 Kör Baykuş'u okudum. Rüya görüp uyanınca anlatamamak gibiydi Kör Baykuş'u okumak.


Anneannemi daha sık arayacaktım aramadım.


Dedem öleli neredeyse bir yıl oluyor. Rölativite böyle bir şey mi?


Saçlarım çok katlı otopark gibi oldu.


Beklemek ve sabretmekle sınandığımı hissediyorum bu ara yine. Bunun bi sonu yok belki hep olan bu. Sadece eylemlerimizin yoğunluğundan bunu anlamadığımız dönemler oluyor. Şu an kısıtlı eylemlerim olduğu için fazlaca hissediyorum. Hepsi bu.


Başka ne var?


Gün geçtikçe nasıl da arkadaşsız kaldığıma hayret ediyorum. Belki hak ettim.


İyi ve faydalı davranmaya çalışmaktan, uyum göstermekten başka bi bildiğim olmadı aslında. Ama durum bu.


Adam Philips Kaçırdıklarımız'ı okuyorum. Zekam yetmiyor gibi bazen. Bu iyi bi şey. Zekamın yetmediğini hissettiğim şeyleri severim.


Çirkin çıkarım diye vesikalık çektirmiyorum.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

 Haftalık olarak filan kullanamaz mıyım ben burayı? Günlükten geçtik artık... Aylık, haftalık, yıllık filan ancak paklar. Falan yerine filan diyen itici birine dönüştüm ben. İçimden atma şu zehirli oku diyorum ama atmanı istiyorum. Allah'ım bu sefer ofsayt değil gol olsun nolur'lar. Bi şey var belki de yok ama hiç emin değilim. Olsun istiyorum. Yaşar Sevda Sinemalarda albümü neden bu kadar güzel. Birini her gün görmek ve sarılmak isteği aşk mı? Seni her gün görmek istiyorum. Sana seni her gün görmek istiyorum demek istiyorum. Senin her gün beni görmek istediğini bilsem söylerdim bunu rahatlıkla ama söyleyemem. Sonrası gelecek kaygısı çünkü. Olumsuzlaşacak bir şey hayatı bize dar etmesin diye susmaklar kalıyor geriye. Galiba seni seviyorum.
 Merhaba. Yazasım geldi.  Arkada Kaan Boşnak "içi dolu her şeyim" çalıyo.  Her şeyi ayırmak hiç hoşuma gitmiyo.  Sanki korkunç bi savaştan çıktım geldim kanıyorum.  Sar beni sen kollarınla merhemim sensin biliyorum.... Şarkı çok çok hoş. Ne desem boşa düşüyo. Bi şeyler düzeliyo, başka şeyler bozulmasın diye kıç kaşır oldum. Mizahla savıyorum, sıvıyorum. Hayat her şeye rağmen çok çok güzel, yaşamaya değer. Bunu en depresif halimle söylüyorum. Klişeler hayat kurtarır. Seni seviyorum. (Klişe)
 Biraz anlayış beklediğinde, az biraz sesini yükselttiğinde nasıl kapıların sana sertçe kapandığına dair bir yazı. Konuşmam az bile konuşsam tahammül edilemez bi şeyse eğer ben de susarım o zaman. Bütün dünya ben sustukça daha huzurlu bi yer olacaksa bunu denemek iyi gelebilir. Eylemlerim az bile eylesem tahammül edilemez bi şeyse eğer ben de eylemem o zaman. Bütün dünya ben eylemeyince daha huzurlu bi yer olacaksa bunu denemek iyi gelebilir. Yine kendi içime dönüyorum. Yine kendi içime kapanıyorum. İnsanlar ki bu insanlara yakınımdaki insanlar yani ailem demekle ne kadar yakınlık ölçütüdür bilemem ama kendi içlerinde yaşam formları geliştirmişler. Senin bu formlara dahiliyetin, hariciyetin bu formları etkilemiyor. Süregiden şeyler var. Süregelen ve süregiden şeyler. Kimseyi değiştiremeyeceğimi kabulleneli bayağı bi süre oluyor ama insan arada değiştirebileceğine dair bi yanılsamaya kapılabiliyor. Kendi içime dönüp aramalıyım. Kavga etmekle bi yere varamıyorum. Ne kendimle ne bi ba...