Ana içeriğe atla

Kayıtlar

 Merhaba. Yazasım geldi.  Arkada Kaan Boşnak "içi dolu her şeyim" çalıyo.  Her şeyi ayırmak hiç hoşuma gitmiyo.  Sanki korkunç bi savaştan çıktım geldim kanıyorum.  Sar beni sen kollarınla merhemim sensin biliyorum.... Şarkı çok çok hoş. Ne desem boşa düşüyo. Bi şeyler düzeliyo, başka şeyler bozulmasın diye kıç kaşır oldum. Mizahla savıyorum, sıvıyorum. Hayat her şeye rağmen çok çok güzel, yaşamaya değer. Bunu en depresif halimle söylüyorum. Klişeler hayat kurtarır. Seni seviyorum. (Klişe)
En son yayınlar
 Haftalık olarak filan kullanamaz mıyım ben burayı? Günlükten geçtik artık... Aylık, haftalık, yıllık filan ancak paklar. Falan yerine filan diyen itici birine dönüştüm ben. İçimden atma şu zehirli oku diyorum ama atmanı istiyorum. Allah'ım bu sefer ofsayt değil gol olsun nolur'lar. Bi şey var belki de yok ama hiç emin değilim. Olsun istiyorum. Yaşar Sevda Sinemalarda albümü neden bu kadar güzel. Birini her gün görmek ve sarılmak isteği aşk mı? Seni her gün görmek istiyorum. Sana seni her gün görmek istiyorum demek istiyorum. Senin her gün beni görmek istediğini bilsem söylerdim bunu rahatlıkla ama söyleyemem. Sonrası gelecek kaygısı çünkü. Olumsuzlaşacak bir şey hayatı bize dar etmesin diye susmaklar kalıyor geriye. Galiba seni seviyorum.
Yazmayalı oldu. Birikti. Fikret Kızılok Oysa Ben çalıyor. Hayatta hep çok sevilmemiş hatta sevildiğini hissedememiş biri olmak kırıyor. Başkası tarafından sevilmek için çaba harcamak anlamsız geliyor. Sonra kendi höthötlüğümle baş başa kalıyorum. Biri iyi bi şey söylese ne diyeceğimi bilemiyorum. Fotoğraflarda elimi kolumu nereye koyacağımı şaşırıyorum. Birine, bi şeye aşşırı inanıp kendimi kaptırmaklar filan istiyorum. Aşk? Öyle yüce duygular besleyemiyorum. Sevdiğim şeylerden eskisi kadar zevk almıyorum. İçimden gelmiyor. Birinin elini tutup sarılmak için gereken mesailer, mesafeler neden bu kadar uzun fazla? Durup dururken elini tutsak, sarılsak ve kalan her şey okey olsa ya bi anda. Sevmek istiyorum ve korkuyorum. Artık yalnız uyumak istemiyorum. Bütün bunlar için gereken çabadan yoksunum. Ol deyince Olduran'a pası atıyorum. Derin iç çekmeler. Kendime çaylar.
 Rüyamda birine göğüs uçlarım acıyana kadar ve onun göğüs uçlarını hissederek sımsıkı sarılıyodum. İyi geldi.
Hayat güncellemesidir. Vesikalık çektirdim. Çirkin çıktım. Mesele çirkin çıkacağını bile bile yapabilmek galiba. Kimliğimi değiştirdim. Yine ve yeniden yalnız kaldım. Kendime kaliteli bir yalnızlık temenni ediyorum. Kaçırdıklarımız bitti. Bizim Büyük Çaresizliğimiz'e başladım. Korktuklarımla başa çıkabilme cesareti, sağlık, huzur, mutluluk ve başarı diliyorum. Hem kendime hem sevdiklerime. Güzel yaşamak. Sorun çözebilme becerisi. Kimseyi taşımamak ve kendimi taşıtmamak. Doğum günüme az kaldı. Belki yine yazarım o gün. Nereye gittiğini bilmediğim şeyler var. Buna üzülmeyi bırakmalıyım. Her boşluk dolar. Ve dolar 26,67 tl.

Durum Bildirir Rapor

 Kör Baykuş'u okudum. Rüya görüp uyanınca anlatamamak gibiydi Kör Baykuş'u okumak. Anneannemi daha sık arayacaktım aramadım. Dedem öleli neredeyse bir yıl oluyor. Rölativite böyle bir şey mi? Saçlarım çok katlı otopark gibi oldu. Beklemek ve sabretmekle sınandığımı hissediyorum bu ara yine. Bunun bi sonu yok belki hep olan bu. Sadece eylemlerimizin yoğunluğundan bunu anlamadığımız dönemler oluyor. Şu an kısıtlı eylemlerim olduğu için fazlaca hissediyorum. Hepsi bu. Başka ne var? Gün geçtikçe nasıl da arkadaşsız kaldığıma hayret ediyorum. Belki hak ettim. İyi ve faydalı davranmaya çalışmaktan, uyum göstermekten başka bi bildiğim olmadı aslında. Ama durum bu. Adam Philips Kaçırdıklarımız'ı okuyorum. Zekam yetmiyor gibi bazen. Bu iyi bi şey. Zekamın yetmediğini hissettiğim şeyleri severim. Çirkin çıkarım diye vesikalık çektirmiyorum.
 İçimde halledemediğim ne varsa yazıcam uzun uzun. Çözülene dek. Mutlaka bi gün yapıcam bunu. Bugün değil.